Modlitwa
Jana Pawła II o powołania
To
Ty powołujesz człowieka. To Ty wyznaczasz mu drogę
oraz osobiste zadanie w Twoim Kościele.
Bądź
uwielbiony w bogactwie i różnorodności dróg,
którymi prowadzisz ludzi do zbawienia.
Dziękujemy
Ci za każde ludzkie życie.
W świetle wiary każde życie jawi się jako powołanie,
które powinno być usłyszane i podjęte.
Przyjęcie
swego powołania jest miarą prawdziwości naszego życia.
Bądź
uwielbiony, Panie, w tych wszystkich,
którzy odczytali swe powołanie
zgodnie
z Twym zamysłem i podążają właściwą droga.
Młody człowiek przeżywając dar młodości,
stale staje przed Tobą i pyta:
Co
mam czynić, aby osiągnąć życie wieczne?
Co
mam czynić, by moje życie posiadało sens?
Jaki
jest plan Boga względem mojego życia?
Co
jest Wolą Boga w stosunku do mnie?
Panie
Jezu, Twoje spojrzenie z miłością daje młodemu sercu
zdolność szczerego postawienia tych istotnych pytań.
Doświadczenie
spotkania ludzkiego serca z Twoim sercem,
wypełnionym uwagą pełną łagodnego dobra,
daje
moc poszukiwania odpowiedzi.
Świadomość, że jest się kochanym prze Boga,
pozwala też otwartym sercem przyjąć Twoją odpowiedź:
PÓJDŹ ZA MNĄ!
W
pójściu za Tobą młodość objawia całe bogactwo
swych możliwości i osiąga swą pełnię,
TY
JESTEŚ DROGĄ, PRAWDĄ I ŻYCIEM!
W
pójściu za Tobą młodzi ludzie odkrywają sens życia
jako daru z siebie
oraz
doświadczają piękna i prawdy wzrastania w miłości.
TY
JESTEŚ DROGĄ, PRAWDĄ I ŻYCIEM!
|